een schouder
Een schouder
***
Het is en blijft stil om me heen
weet ik ben nu echt weer alleen.
Wat ooit was is eenklaps voorbij
voel me gevangen en zeker niet vrij.
Ik mis de houvast en de zekerheid
maar de echte liefde ben ik kwijt.
Mijn hart huilt kent het oude verdriet
maar mijn tranen niemand die ze ziet.
Wil een schouder om even uit te huilen
en om even in weg te schuilen.
Ik blijf in mezelf geloven ben een sterke meid
en die schouder komt er vast met de tijd.
Heb een engel die met me mee reist
die mij af en toe even de weg wijst.
Sla dan mijn vleugels uit en voel me vrij!!!
Iris***
***
Het is en blijft stil om me heen
weet ik ben nu echt weer alleen.
Wat ooit was is eenklaps voorbij
voel me gevangen en zeker niet vrij.
Ik mis de houvast en de zekerheid
maar de echte liefde ben ik kwijt.
Mijn hart huilt kent het oude verdriet
maar mijn tranen niemand die ze ziet.
Wil een schouder om even uit te huilen
en om even in weg te schuilen.
Ik blijf in mezelf geloven ben een sterke meid
en die schouder komt er vast met de tijd.
Heb een engel die met me mee reist
die mij af en toe even de weg wijst.
Sla dan mijn vleugels uit en voel me vrij!!!
Iris***
Reacties op dit gedicht
| fran92: | Woensdag, juli 19, 2006 22:58 |
| hier je mag mijn schouder wel eventjes om uit te huilen een warme knuffel komt wel goed liefs fran92 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Iris | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 19 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||