Tussen de populieren van Saint Germ

De lust voelde ik uitdoven in die nacht
toen ik Parijs aanschouwde met ontelbare lichtjes
het panorama sterkte de nacht, uitgestrekt met furore
tussen de populieren op Saint Germain die schaduwde
in het gouden maanlicht tussen sterrengloed…
Schuimbekkende wolken tegen een zwart decor
zo onverschillig, onbereikbaar en gewichtloos
bedekt de stad met een deken van innige rust
maar niemand kijkt omhoog in het voorbijgaande
men ontvlucht de nacht en de blinde schoonheid…
Voel me opgetild door een zachte bries
op die plaats waar je Parijs het sterkste voelt
als een teder chanson mijn lippen ontvalt
repeteert mijn stem als een echo door het zwart basalt
wat blijft is het plein als een verlaten huis, met mij in de wind…

Geschreven door

Jeffry

Reacties op dit gedicht

Jeffry vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

lommert:	Zondag, juli 30, 2006 10:22
zeer graag gelezen...Parijs..ik wil er nu eenzaam vertoeven;) groet willem

sunset:	Zondag, juli 30, 2006 08:04
Heerlijke graag door mij gelezen poëzie. Al kun je inderdaad, en ook dat weet ik uit ervaring, in Parijs verdomd eenzaam zijn. Liefs en nog een heel fijne dag, sunset

lonleygirl15:	Zondag, juli 30, 2006 00:35
...stilte heel mooi x en knuf maite

Over dit gedicht

Auteur: Jeffry
Gecontroleerd door: Sheena
Gepubliceerd op: 30 juli 2006
Thema's: [Vroeger/Herinneri]