soms...
soms...
soms
lijkt je leven stil te staan
blijdschap en vreude
die er waren
gewoon weg-vergaan
soms
lijkt je leven in een stromversnelling
constant neerwaarts
of alsof je loopt tegen een helling
soms
lijkt alles ineens zwart
verdwenen de kleuren
de kleuren van je hart
soms
bestaat er allen maar nog pijn
die scherpe stekende
allesoverheersende
maakt je bang en klein
soms
zie je allen het levens donkere gezicht
grijze wolken
die je omarmen
verdwenen het licht
en alles lijkt zo zwaar
lijkt je te verstikken
zit constant aan je gedachten te wrikken
met vernietigende kracht
heeft het jou in de macht
met ijzeren vuisten omsloten
voel je je net met steen overgoten...
Reacties op dit gedicht
| tulpje: | Zondag, juli 30, 2006 22:39 |
| wow prachtig mooi neergezet zeg heel mooi liefs en knuffs tulpje |
|
| x__OnlYme__x: | Zondag, juli 30, 2006 22:03 |
| mooi verwoord, je hebt gelijk | |
| lolo: | Zondag, juli 30, 2006 22:03 |
| wauw wat een mooi gedicht! Maar even een vraag : ze zijn mooi willem,allemal weer...special greets mij Oh ik weet niet meer of ik moet weten wat het betekent.. Liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Littledolphin | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 30 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||