steeds die avonden en nachten
Ik ben gebroken van binnen en van buiten,
en zie steeds alleen maar donkere nachten.
Steeds die tranen,
steeds maar die angst.
Het zal een nog zwaardere tijd komen,
soms durf ik niet eens meer te dromen.
Soms denk ik het lukt me echt allemaal niet meer,
want er gebeurt steeds wel weer wat.
Maar nu, ja nu heb ik echt me eigen weg gevolgen,
ik heb gezegt wat ik wilde.
Dat ik me eigen hartje eens ga volgen,
wat mij eigen hart zegt.
Maar toch zijn de avonden en nachten zo zwaar,
steeds die tranen en angst.
Ik weet het is een hele lange weg,
maar het is wel een weg naar genezing.
Ik ben ook blij als die avonden en nachten zo verdwijnen,
dat ik normaal kan gaan slapen.
normaal naar bed kan gaan,
en niet de hele nacht op blijven.
Ja steeds die avonden en nachten,
dit trek ik niet lang meer.
Maar ik weet straks heb ik rust,
en gaat alles wat beter.
Reacties op dit gedicht
| Anneke van Dijk-Ploeg: | Maandag, juli 31, 2006 08:10 |
| binnenkort kun je weer naar therapie, dat zal je zeker weer verder helpen! liefs, namasté, Anneke |
|
| moonwoman: | Zondag, juli 30, 2006 23:41 |
| sterkte meid,je kunt het wel! lieve groet. |
|
| dolphingirl: | Zondag, juli 30, 2006 23:18 |
| heel mooi geschreven. volg je eigen hart en ik weet het zal niet makkelijk zijn maar ik denk dat je er straks sterker uitkomt. veel liefs Dolphingirl |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 30 juli 2006 | ||
| Thema's: | ||