ik zoek je
in de heldere lucht
na dit zomers onweer
dezelfde geur als toen
maar nu zo scherp
de diepblauwe hemel
en de liefdevolle zomerzon
doen pijn aan mijn ogen
van tranen doorweekt
en in de stilte van de nacht
kijk ik vergeefs tussen sterren
soms hoor ik je in een stem
of ik zie je in een schim
zeg mij waarom
ik dit doormaken moet
heeft dit zin dan
waarom die pijn
die ‘k soms vergeet
als je me komt groeten
in een droom
zo mooi dat ontwaken
me ziek maakt
speel je verstoppertje
en wil je dat ik je blijf zoeken
of dat ik door die ijzige stilte
geloof dat je echt weg bent
terwijl mijn lichaam
nog natrilt van je geboorte
waarvan de pijn
niets was tot wat ik nu voel
ik mis je zo



voor Anita