Dat kleine Bloemetje

Kijkend naar dat kleine bloemetje,
voel ik de wind zachtjes langs me gaan,
ruik ik het gras
en hoor ik het gezang van de vogeltjes.
Blijven staan daar,
met het bloemetje in m’n hand.
Al kijkend, de geruststellende wind langs me heen,
het vrolijke gezang van de vogeltjes
De geur van het verse gras in m’n neus.
Dat is alles wat ik wil,
en alles wat ik nodig heb,
Om niet opnieuw te vallen
Zoals in het vorige seizoen..

De vogeltjes trekken weg
De wind wordt steeds maar guurder
Het gras bevroren
En het bloemetje ligt,
Allang niet meer in mijn hand.
Maar nog steeds, sta ik daar
Bewegingloos kijk ik naar de kale bomen,
De witte sneeuw,
Die waar ik nooit naar heb verlangd.
Nog steeds sta ik daar,
Kijken naar de witte sneeuw,
Al vallend in mijn uitgestoken hand.
Onwennig maar gelukkig
Er speelden slechts een paar woorden een rol,
In de tijd dat ik daar stond,
Met opgestoken hand,
Die ik toen weer liet zakken..
''het leven is je leven niet,
als je wacht op het allang verloren geluk..
en niet openstaat voor dat andere
dat net zo mooi kan zijn
maar dan wel anders..
altijd anders..
als het wisselen van seizoen''