Je bedriegt me
Jou ogen kijken mij verward aan
Het wederzijdse gevoel is over..
Het wederzijdse gevoel is over..
Hoe kan je me zomaar bedriegen
Ga weg; anders blijf ik niet staan
Ga weg; anders blijf ik niet staan
Is de liefde nu zomaar voorbij
Zo moeilijk om te realiseren
Je hoort een deel van mij te zijn
Maar je voelt blijkbaar niks voor mij
Je hoort een deel van mij te zijn
Maar je voelt blijkbaar niks voor mij
Ben niet overtuigd van je eigen onschuld
Je hebt jezelf met je blik verraden
Nee ik vergeef je niet, vergeet je niet
Je hebt jezelf met je blik verraden
Nee ik vergeef je niet, vergeet je niet
Het is over; met mijn geduld
Je pakt mijn hand voor de laatste keer
Het spijt me zo, echt waar
Maarja, dat kun je nu wel zeggen
Maar ik geloof je écht niet meer..
Maarja, dat kun je nu wel zeggen
Maar ik geloof je écht niet meer..
Reacties op dit gedicht
| *BrokeN*WinG*: | Woensdag, augustus 09, 2006 22:19 |
| uuh.. fictie togh?? Kusjj,, hvj |
|
| ScaredAngel: | Woensdag, augustus 09, 2006 21:34 |
| wat er lieverd ik ben er voor je altyd hou zoveel van je wil je nooit meer kwijt sterkte :( xxjes |
|
| QueenBee: | Woensdag, augustus 09, 2006 16:12 |
| :( Sterkte schatje.. Houdvanjouw zóveel! |
|
| sunset: | Woensdag, augustus 09, 2006 14:45 |
| Invoelend dit. Al blijft er nog de vraag van vergeven hé. Liefs en knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: lara[17] | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 09 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||