Jij de bui, ik de zon
Met overspoelend genot
breken de sluizen
van de hemel open
de regen koelt
tot verademing van de aarde
als donkerte me overvalt
wordt de stilte doorbroken
met een gehamer op de ramen
donderslagen laten alles beven
bliksemschichten doorklieven
landschappen in het geraas
van zware winden die het gerijpte
koren breken laat
tot ook daar weer de stilte verschijnt
en chaos veranderd in een regenboog
van regendruppels en zonneschijn
zo geheel en alles overspoelend
zal het tussen jou en mij altijd zijn
jij de bui en ik de zon of heel gewoon
net andersom.
Diane
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Maandag, augustus 21, 2006 23:12 |
| wow...heerlijk gedicht...ja...altijd een wisselwerking..zeer graag gelezen liefs willem |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Diane | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 21 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||