vlieg een handvol dagen
vlieg een handvol dagen
mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
houw uren uit de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
houw uren uit de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan kleuren
te drijven op de wind opnieuw
te leren vliegen nu als kind
de vleugels te gaan kleuren
te drijven op de wind opnieuw
te leren vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen
wil melker
22/08/2006
22/08/2006
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, augustus 22, 2006 10:59 |
| Het blijft altijd een lezende heerlijkheid jouw poëzie wil. Chapeau. Liefs en een heel fijne dag verder, sunset | |
|
| Lia van der Fluit : | Dinsdag, augustus 22, 2006 08:59 |
| prachtig Wil...zo mooi geschreven,, | |
| elze: | Dinsdag, augustus 22, 2006 08:24 |
| gevoelig gedicht / wonderschoon weer laifs elze |
|
| remie: | Dinsdag, augustus 22, 2006 08:13 |
| je blijft jouw gevoelig lezen...liefs Remie | |
| lommert: | Dinsdag, augustus 22, 2006 08:02 |
| best wel heftig...verleden /nu...nu het kindzijn te ervaren...pas stevige groet willem |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 22 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||