hangt in donkers verte
hangt in donkers verte
ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw
hangt in donkers verte waar
wolkenvriend weer buien vangt
stilte op het strand schaduw
hangt in donkers verte waar
wolkenvriend weer buien vangt
wil melker
28/08/2006
28/08/2006
Reacties op dit gedicht
| mamsiemomo: | Maandag, augustus 28, 2006 20:58 |
| Super geschreven. Dit is poezie! Liefs, Mo |
|
| Cornelia.dvw: | Maandag, augustus 28, 2006 19:02 |
| wind en wolken aan het strand zijn als 2 geliefden die achter elkaar aan rennen. elkaar niet kunnen loslaten.. liefs,cornelia |
|
| xxlauriexx: | Maandag, augustus 28, 2006 18:17 |
| wauw! een prachtgedicht!! liefs laurie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 28 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||