Heb geen idee waar dit ooit mee is begonnen
Of wanneer het eindigen zal
Weet alleen dat ik van het begin af aan
Alles verkeerd deed

Ik wil geen hulp, ben sterk genoeg
Wil niet steeds worden herinnerd
Aan hoe ik me ooit gedroeg
Had toen nog niet door wat de rede is
Om adem te halen
Verwachtte niet een straf af te moeten betalen
Nooit gedacht eens zó te falen
Tranen komen waar bloed niet gaan kan
En mijn armen branden
Alle woede is als één grote vlam
Gevangen in bevroren handen
IJskoude gevolgen
Van dit vlammende gedrag
Heb voor mezelf geen mededogen
En vervloek mijn geboorte dag
Geen lach meer op mijn gezicht
Alles donker
Ben een drenkeling in het licht

De aarde trilt
Mijn lichaam rilt
Ben van buitenaf bevroren
En m'n binnenste brand langzaam weg
Vanaf het begin was ik verloren

Ben al vaak op zoek gegaan
Maar kan het einde steeds niet vinden
De tranen in m'n ogen weerspiegelen de maan
Laat de donkerte me maar verslinden
Zoekend naar een mes vind ik jou handen
Waarom zijn ze zo koud?
Je vraagt me wat ik van plan was
Liegend zeg je dat je van me houdt

Opnieuw gestopt
Dit keer was ik zó dichtbij
De volgende keer zal mijn bloed echt vloeien
Dan ben ik eindelijk vrij