Na al die jaren
na al die jaren
van lopen en rennen
van klaarstaan voor iedereen
ben ik nu aan wat rust toe
lijk wel oververmoeid
slaap de laatste tijd steeds slechter
voel me soms zo sloom
toch trek ik mij er steeds weer door
tranen staan in mijn ogen
ik ken de reden wel
maar het blijft voor een deel van mij
daar komt nog meer bij
ze lopen over mij heen
ik wil nu eens voor mezelf
leren opkomen
zo gaat het niet langer meer
mijn spieren en gewrichten
voelen pijnlijk aan
zal het ooit beter gaan?
Reacties op dit gedicht
| Raira (Ria): | Woensdag, augustus 30, 2006 16:47 |
| Ik hoop het echt voor je en wens je gewoon heel veel sterkte liefs Ria |
|
| ILse Bruintjes: | Woensdag, augustus 30, 2006 15:48 |
| hoi hoi zonneschijn mooi gedicht wel droevig geschreven Natuurlijk komt het allemaal weer goed. xxxjes Ilse:-] Jij schrijft mooie gedichten xxxjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 30 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||