Lichamelijk verloren
Verlopen ogen
Groot als ze zijn
Bloeddoorlopen
Door eenzaamheid en pijn
Ze zien niets meer
Starende als een blinde in de nacht
Ze kunnen enkel tranen
Rode druppels
Geen oog lacht
Dode oren
Verloren in het licht
Voor goed ontstoken
In 't geheel dicht
Afgeschermd van het druppelend geluid
Zitten zij hun straffen uit
Tintelende handen
Kriebelende vingers
Een blok messen
Rode slingers
Handelende handen
Aders knappen
Medogenloze ogen
Die met alles tegelijk
Langzaamaan verslappen
Groot als ze zijn
Bloeddoorlopen
Door eenzaamheid en pijn
Ze zien niets meer
Starende als een blinde in de nacht
Ze kunnen enkel tranen
Rode druppels
Geen oog lacht
Dode oren
Verloren in het licht
Voor goed ontstoken
In 't geheel dicht
Afgeschermd van het druppelend geluid
Zitten zij hun straffen uit
Tintelende handen
Kriebelende vingers
Een blok messen
Rode slingers
Handelende handen
Aders knappen
Medogenloze ogen
Die met alles tegelijk
Langzaamaan verslappen
Reacties op dit gedicht
| wYSe: | Woensdag, september 13, 2006 12:03 |
| Zeer herkenbaar. Mooi geschreven |
|
| vicky holvoet: | Woensdag, augustus 30, 2006 22:01 |
| Prachtig verwoord zeg iets om bij stil te staan. Liefs Vicky |
|
| sadje: | Woensdag, augustus 30, 2006 21:38 |
| heel mooi en gevoelig geschreven!! veel liefs van mij |
|
Over dit gedicht
| Auteur: +lory+ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 30 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||