ontsnapt uit stenen klauwen
ontsnapt uit stenen klauwen
ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer kon geven
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer kon geven
maar ik ging dood
had zelf niets in de gaten
ik twijfelde aan mijn bestaan
zat tegen eenzaamheid te praten
had zelf niets in de gaten
ik twijfelde aan mijn bestaan
zat tegen eenzaamheid te praten
de muren zijn geslecht
ben ontsnapt uit stenen klauwen
heb gekozen om weer van
mensen te gaan houden
ben ontsnapt uit stenen klauwen
heb gekozen om weer van
mensen te gaan houden
wil melker
31/08/2006
31/08/2006
Reacties op dit gedicht
| lachebekje1988: | Donderdag, augustus 31, 2006 11:49 |
| Mensen zijn om van te houden dit is het bewijs... KNUF |
|
| Cornelia.dvw: | Donderdag, augustus 31, 2006 11:10 |
| mensen zijn ook om van te houden. dan heb je de juiste keuze gemaakt want de liefde geeft veel.. liefs.cornelia |
|
| hiljaa: | Donderdag, augustus 31, 2006 10:12 |
| een zeer sterk mooi gedicht! knufleifs--hiljaa-- |
|
| Jasper de Jong: | Donderdag, augustus 31, 2006 10:10 |
| Een mooie keuze en fraai omschreven. Maar voor die andere mensen kan het wel eens te laat zijn, hopelijk is dat geen teleurstelling meer dan? |
|
| xavion: | Donderdag, augustus 31, 2006 09:03 |
| Graag gelezen! Fijne dag! Vriendelijke groet, XaVioN |
|
| L.Bert: | Donderdag, augustus 31, 2006 08:30 |
| Een geweldig fraai gedicht! | |
| Klaes: | Donderdag, augustus 31, 2006 06:57 |
| subliem! groet/klaes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 augustus 2006 | ||
| Thema's: | ||