naar het beloofde land
Je sluit je ogen,
zal iemand jou tranen nog drogen.
Zal iemand een arm om je heen slaan,
zal iemand met jou het vechten aan gaan.
Of zal je altijd het alleen moeten doen,
nee dat heb je al jaren gedaan toen.
Pak mij hand maar,
ik sta voor je klaar.
Ik zal met je mee gaan,
ik laat je niet ik de kou staan.
We gaan het vechten samen samen doen,
we gaan de tijd niet meer verdoen.
We gaan er nu voor,
want jij moet zeker weten met het vechten door.
Blijf niet staan in de regen daar,
maak je maar voor de hulp vast klaar.
Pak me hem nou maar me hand,
ik breng je naar het beloofde land.
Enn land vol geluk en blijschap,
we doen het stap voor stap.
Reacties op dit gedicht
| bijouken: | Zondag, september 03, 2006 20:51 |
| Mooi geschreven. Neem mijn hand ook maar, dan gaan we allen samen. Lieve knufffffffffffff xxx |
|
| ma_vie: | Zondag, september 03, 2006 17:41 |
| Fijn dat je iemand een handje aanreikt! Hoe ist nu met jou? liefs, ma_vie |
|
| anneke van dijk: | Zondag, september 03, 2006 16:54 |
| samen stap voor stap op weg naar geluk! liefs, namasté, an |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 03 september 2006 | ||
| Thema's: | ||