Later
als ze mij later gaan begraven
wil ik geen steen of bloem
ik zal gaan zoals ik ben gekomen
met èèn enkele schreeuw
doch je zal het misschien nooit horen
ik wil in stilte gaan
gewoon 's morgens niet meer opstaan
in mijn slaap sterven
dat valt het afscheid nemen
ook niet zo zwaar
afscheid nemen
lukt me nog steeds niet
als ik later dood ga
of morgen misschien
weet dan dat ik een paar namen
meeneem in mijn graf
Reacties op dit gedicht
| bijouken: | Vrijdag, september 15, 2006 11:24 |
| Knap geschreven. Groetjes |
|
| because: | Donderdag, september 14, 2006 22:39 |
| Erg mooi verwoord Om onverklaarbare reden (behalve dat het enorm mooi geschreven is) zit ik met tranen in m''n ogen. We zijn gekomen om te gaan, maar waarom bezig zijn met gaan zolang we er nog zijn... liefs en xxx because |
|
| lonely 1: | Donderdag, september 14, 2006 22:22 |
| mooi verwoord. liefs lonely 1 |
|
| troebadoer: | Donderdag, september 14, 2006 22:05 |
| Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen en verpakken in goede gedachten der herinnering is moeizaam de draden losmaken en uit het spinrag der belevenissen loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven Je leert het nooit |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 14 september 2006 | ||
| Thema's: | ||