die vollemaanse nacht
die vollemaanse nacht
in verona
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
die vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën
ankerde de bosporus
waar cerberus zijn
tweelinghonden riep en
charon zei de styx is
te ondiep en ik omkeerde
het leven is me veel te lief
wil melker
15/09/2006
15/09/2006
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Vrijdag, september 15, 2006 23:22 |
| het leven is mij ook lief. dus reik je hand in het samen gaan van jouw woorden.. liefs,cornelia |
|
| hiljaa: | Vrijdag, september 15, 2006 14:10 |
| interessant, met woordeboek bij de hand hoor! knufleifs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 15 september 2006 | ||
| Thema's: | ||