woorden
Als ik wandel door de vele woorden.
Als ik zin na zin lees, dan krijg ik het koud.
Zou ik me willen verbergen in donkere oorden.
Wat een pijn, wat een smart, verdriet.
Ligt hier op hopen, iemand die je verliet.
Hier en daar tussen zwart en grijs
Ligt te schitteren, wat goud.
Dat licht geeft aan deze donkere wereld.
Warmte geeft aan mijn gezicht
Tranen die komen
Licht.
Ogen dicht.
Als ik zin na zin lees, dan krijg ik het koud.
Zou ik me willen verbergen in donkere oorden.
Wat een pijn, wat een smart, verdriet.
Ligt hier op hopen, iemand die je verliet.
Hier en daar tussen zwart en grijs
Ligt te schitteren, wat goud.
Dat licht geeft aan deze donkere wereld.
Warmte geeft aan mijn gezicht
Tranen die komen
Licht.
Ogen dicht.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Zondag, december 30, 2001 14:03 |
| Zolang er tussen het grijs wat goud te delven valt, zolang iemand daarop wijst, zal het mensen verder helpen. |
|
| Jet van keken: | Zondag, december 30, 2001 11:31 |
| Heel mooi geschreven Liefs Jet |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lucas | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 30 december 2001 | ||
| Thema's: | ||