een kreupel paard
een kreupel paard
ik brink
en voer mijn krelis
een kreupel paard
en voer mijn krelis
een kreupel paard
een pen wat touw
en schaduw van de bomen
meer lijkt hij niet waard
door schofthoogte
is hij zijn hele leven en
voor de handel niet gezien
na zijn zuidlarens drama weer
hier beland eet uit mijn hand
we blijven een ongezworen team
wil melker
21/09/2006
21/09/2006
Reacties op dit gedicht
| MizzTeaQ: | Donderdag, september 21, 2006 20:12 |
| Liefdevol en mooi beschreven... Liefs , |
|
| Lia van der Fluit : | Donderdag, september 21, 2006 20:04 |
| hinnik,,,,;-) | |
| hiljaa: | Donderdag, september 21, 2006 19:54 |
| erg soms hoe anderen zo een paard als ze niet meer kunnen rennen aal hun lot overlaten hé prachtig dit! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2006 | ||
| Thema's: | ||