roseet een glaasje
roseet een glaasje
ik zie je ferme passen
de loop van eigen zekerheid
voor even kan het je niet schelen
en gooit de borsten ferm vooruit
de loop van eigen zekerheid
voor even kan het je niet schelen
en gooit de borsten ferm vooruit
toch is er ook berekening
telt de stappen voor de kijkers
voelt de hete adem van buurvrouwen
en de mannen in stil hijgen
als deuren weer gesloten zijn
parasols paraat en luxaflex omlaag
dan voelt simpelfijn het eten klaar
de koelkast bijgevuld vandaag
roseet een glaasje
en je lach klinkt door de heg
jouw kinderen spelen stil voorbeeldig
die van de buren schreeuwen zich steeds gek
wil melker
22/09/2006
22/09/2006
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Zaterdag, september 23, 2006 08:45 |
| vertel mij de buurt waar hijgende mannen mannen wonen. waar je kinderen voorbeeldig spelen. waar ik lekker kan zitten lachen achter de heg. want mij glaasje roseet is al leeg. liefs, Cornelia |
|
| Fata Morgana: | Vrijdag, september 22, 2006 23:08 |
| Heerlijk Wil gezellig meegeroseet tijdens lezen, knuf Fata. | |
| lommert: | Vrijdag, september 22, 2006 22:48 |
| de koelkast bijgevuld vandaag...net een haring met roggebrood verorbert;) stevige groet willem |
|
| sunset: | Vrijdag, september 22, 2006 21:54 |
| Gewoonweg weer een pareltje van jou. ''t Is inderdaad een hele poëtische schat ondertussen. Liefs en nog een fijne nazomeravond, sunset |
|
| hiljaa: | Vrijdag, september 22, 2006 21:19 |
| roseet !! ken ik niet! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 22 september 2006 | ||
| Thema's: | ||