woordeloos spel
woordeloos spel
wie kent mijn moed
als de karavaan met
mijn kracht die onbereden
klatert langs afgrond en ravijn
zich verziet aan mijn glas
dat nipt aan het hogere Zijn
wellustig weerspreekt
het gefronst gerecht met
spreuken die het vonnis
misprijzen in al haar kunst
doch in het beter weten
bijt ik me vast aan het
woordeloze spel dat als geen
ander de leegte kent zoals mijn wel
die me wijst op het verweer
dat ik tegen beter weten in
mijzelf telkens weer bezeer
Reacties op dit gedicht
| Jan van Dord: | Zaterdag, september 23, 2006 20:49 |
| Wat kun jij toch mooie gedichten schrijven !! jan |
|
| _Ria_: | Zaterdag, september 23, 2006 18:40 |
| Stilmakend prachtig! Liefs |
|
| Klaes: | Zaterdag, september 23, 2006 18:19 |
| deze poezie is geen woordeloos spel groet/klaes |
|
| hiljaa: | Zaterdag, september 23, 2006 17:02 |
| niet ik of niet jij ook niet wij tegen beterweten in bezeren maar door een wil om het toch te proberen, iets te kunnen veranderen in het leven! knufkusliefs--hiljaa-- |
|
| rovago: | Zaterdag, september 23, 2006 16:52 |
| Daar geniet ik van, zeer mooi Groetjes Rovago |
|
| rovago: | Zaterdag, september 23, 2006 16:51 |
| kriekske: | Zaterdag, september 23, 2006 16:24 |
| jouw woordenspel is warempel prachtig... liefs |
|
| M@rcel: | Zaterdag, september 23, 2006 11:56 |
| In jouw woordenspel spreekt jij de woorden maar de meeste woorden zijn onzichtbaar want die staan er als witte regels er tussen in machtig mooi geschreven Broer en graag gelezen Liefs M@rcel |
|
| choca: | Zaterdag, september 23, 2006 09:18 |
| DAt zal altijd zo blijven.Miss is de pijn te verzachten.Mooi geschreven.Liefs mieke | |
| switi lobi: | Zaterdag, september 23, 2006 08:34 |
| Jij kent jezelf uiteindelijk het best en weet jouw gevoel wel te volgen. En als steeds heb ik weer genoten van jouw prachtige ''schrijfsel''.... Dikke kus, liefsliefs....switi lobi |
|
| Lia van der Fluit : | Zaterdag, september 23, 2006 08:18 |
| je kunt toch je aura er voor afsluiten.. doe je wel vaker... maar je hebt gelijk.. de valkuilen zijn veelal dezelfde.... doekel, Lia |
|
| Dirk Hermans: | Zaterdag, september 23, 2006 08:06 |
| knap beschreven groetjes Dirk |
|
| sunset: | Zaterdag, september 23, 2006 08:05 |
| Jezelf bezeren, daar zeg je me wat. Alsof wij uiteindelijk de schuld bij onszelf moeten gaan zoeken. Neen danke hoor. Wat een schitterende verwoording trouwens weer van jou. Liefs en warme genegenheidsknuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 23 september 2006 | ||
| Thema's: | ||