wal
deze wal van woorden
een schild om mijn hart
tegen nog meer pijn
verstikt me
maar vooral
nu
nu je mijn hand zoekt
en ik je die gretig reik
in het volle besef
dat dit alles is
wat ik je geven mag
wil ik die muur omver
heb ik niet het lef
je op de man af te vragen
wil je echt niet meer?
uit angst je voorgoed
kwijt te zijn
ik hou mezelf voor de gek
en wil het uitschreeuwen
altijd
blijft het verlangen
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Maandag, september 25, 2006 15:18 |
| Zo angstig-warm verlangend. Ik in elk geval zou zekerheid, eerlijkheid prefereren. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
| Dirk Hermans: | Maandag, september 25, 2006 14:21 |
| mooi groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 25 september 2006 | ||
| Thema's: | ||