in het wiegen van de dood
in het wiegen van de dood
je schemerde verdriet
je smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
verdwaald zoek je naar troost
pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze want hij gebiedt
overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze want hij gebiedt
muziek speelt jouw verlaten
veel mensen leefden met je mee
ze lopen over je te praten
maar voelen zich nu heel alleen
veel mensen leefden met je mee
ze lopen over je te praten
maar voelen zich nu heel alleen
wil melker
25/09/2006
25/09/2006
Reacties op dit gedicht
| lonely 1: | Maandag, september 25, 2006 19:46 |
| droef maar ook zo mooi! liefs, lonely 1 |
|
| Lia van der Fluit : | Maandag, september 25, 2006 19:23 |
| zwaar altijd voor de nabestaanden...zucht,, mooi geschreven van je.. | |
| hiljaa: | Maandag, september 25, 2006 18:33 |
| prachtig weer verword! knufleifs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 25 september 2006 | ||
| Thema's: | ||