Wij samen,
Met z’n tweeën,
Zonder worden wetend wat we willen…
Wat is de tijd die wij nu samen zijn,
Vergeleken met een heel mensenleven?
Eigenlijk toch niets?
Maar toch voelt het anders,
Het lijkt alsof ik je al eeuwen ken…
De tijd met jou samen,
Lijkt zoveel langer dan die eigenlijk is…
Wat mij ook wordt aangeboden,
Niet is mij meer waard dan jou in mijn leven!
Sinds ik jou heb leren kennen,
Is de regen overgegaan in de drup,
De drup naar wolken,
En de wolken verdwenen!
De lucht werd weer blauw,
De zon ging schijnen…
Wat is er meer waard,
Dan iemand die de zon kan laten schijnen?
Die het geluk, het plezier kan terug brengen?
Vragen over het verleden zullen blijven,
De pijn zal niet overgaan,
Maar de leegte van de toekomst,
Wordt langzaam opgevuld…
De dromen die je niet durft te hebben,
Komen langzaam weer terug!
Dromen die ook uit zullen komen!
De tijd die ik met jou heb,
Hoop ik te houden…
Een einde zie ik nog niet,
En hoop dat die ook nog niet komt!
Want met jou ben ik gelukkig,
Met jou durf ik weer te leven,
Met jou…
Zo kan ik uren door blijven gaan,
Maar ik doe het niet!
Want jij weet hoe ik me voel,
Jij weet wat je voor mij betekend…
En ik weet,
Ik hou van jou!


*intussen is deze relatie al een paar maanden uit...*