bij(zonder) antwoord samenzijn
Je maakt me bang
verward
blij en eenzaam
ik weet niet
wat ik moet
want ik moet niets,
maar ik weet niet
wat ik wil
Je houdt me vast
laat me los
en ik ga
maar mijn hart blijft achter
ik weet niet
waar ik heen moet
want ik moet niets,
maar ik weet niet
waarheen ik wil
Ik ruk me los
ik wil rennen
ik hoop dat je me volgt
dat je om me geeft
maar ik weet wel
dat jij niet rent
om iemand
zo los gerukt
zo uit je handen gevlucht
en zover bij jou vandaan
Reacties op dit gedicht
| bijouken: | Maandag, oktober 16, 2006 21:52 |
| Zelfs losgerukt, soms is liefde als een magneet. Ze gaat waar ze moet zijn. Liefs, knuf. |
|
| Twinkel Twarkel: | Zaterdag, oktober 07, 2006 09:21 |
| mooi gesgreven! heel veel sterkte ^^ xxx,, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 29 september 2006 | ||
| Thema's: | ||