in dubbel touw
in dubbel touw
ik speelde
sprong me rot
in dubbel touw
sloeg steeds
de zweep kapot
als hij niet
wilde tollen
sprong me rot
in dubbel touw
sloeg steeds
de zweep kapot
als hij niet
wilde tollen
we knikkerden
en kaarten met
sigarettenmerken
om de pot maar toen
ik won sloeg jij
ineens mijn neus kapot
en ik was
uitgespeeld in
onbezorgde dagen
dat wat jij toen
met mij deed begon
volwassenheid te vragen
knikkers tellen niet
de kaarten in een
schoenendoos geborgen
het spelen is vergeten
omdat alleen maar winnen telt
in het spel van macht en geld
wil melker
02/10/2006
02/10/2006
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Dinsdag, oktober 03, 2006 07:49 |
| Een verlangend kind dat zich beseft dan zijn kindertijd voorbij is. Dat hij een volwassen man geworden is. Waar harde spelregels gelden.. Liefs, Cornelia |
|
| sunset: | Maandag, oktober 02, 2006 14:33 |
| Poe hé. Ondanks het poëtisch zachte, hard treffend tonend. Liefs en warme knuf, sunset |
|
| lonely 1: | Maandag, oktober 02, 2006 12:26 |
| en winnen telt helaas niet alleen bij kinderspelletjes, zoals je schrijft. liefs, lonely 1 |
|
| hiljaa: | Maandag, oktober 02, 2006 09:39 |
| en de tijd van de bikkels! knuflefis--hiljaa-- |
|
| Lia van der Fluit : | Maandag, oktober 02, 2006 07:14 |
| mooi weer..;-) | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 02 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||