mijn schaduw
Hij loopt mee met iedere stap die ik doe
en als ik even niet kijk, achtervolgt hij mij
als ik trappen beklim, haalt hij me naar beneden terug
en als ik wil slapen, berooft hij me van mijn rust
hij laat me niet lachen, want spoelt tranen over mijn gelaat
en als ik dan wil huilen, is het zijn hand die voor mijn ogen gaat
hij neemt me mee in zijn leven, al wil ik graag alleen
ik probeer steeds bij mij te komen, maar hij neemt me met zich mee
hij is als mijn schaduw
die zelfs in de nacht bestaat
en beetje bij beetje
is het dat hij niets meer
van mij heel laat
Reacties op dit gedicht
| wolkie: | Maandag, oktober 02, 2006 16:17 |
| Aangrijpend Ik weet echt niet hoe ik je kan helpen... Ga anders hulp zoeken... |
|
| sunset: | Maandag, oktober 02, 2006 16:01 |
| Erg, heel erg. Ik hoop toch dat je al proffessionele hulp gevraagd hebt. En aangifte gedaan. Liefs en mijn eerlijke oprechte genegenheid, sunset |
|
| klein*sprookje: | Maandag, oktober 02, 2006 15:13 |
| meisje.. zonder woorden.. liefs en dikke knuf, nouk |
|
| Innerchild: | Maandag, oktober 02, 2006 13:58 |
| Rakend geschreven ... Liefs, Innerchild |
|
Over dit gedicht
| Auteur: -memories- | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 02 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||