Ik rook parijs
ik rook Parijs
zag je door
beslagen ramen
aangekomen
nog op reis
een vleugje buitenland
verdromend in je ogen
je kuste me
ik rook Parijs
ik rook Parijs
ik nam je hand
de koffers
maakten grenzen
een eiland in
de mensenzee
de koffers
maakten grenzen
een eiland in
de mensenzee
we lachten samen
de omgeving deinde
met de golven mee
je stem had
zuidelijke klanken
woorden nog
een licht accent
zuidelijke klanken
woorden nog
een licht accent
ik gaf je bloemen
en je bloosde alle
sterren uit het firmament
wil melker
04/10/2006
Reacties op dit gedicht
| Cornelia.dvw: | Vrijdag, oktober 06, 2006 07:44 |
| Parijs.... Het zwierige en frivole leven. Blijf ruiken... Liefs,Cornelia |
|
| hiljaa: | Donderdag, oktober 05, 2006 02:47 |
| prachtig deinend gelezen! knufleifs--hiljaa-- |
|
| milamber: | Donderdag, oktober 05, 2006 00:01 |
| top | |
| Mandje: | Woensdag, oktober 04, 2006 18:18 |
| prachtig mooi! liefs,Marianne |
|
| switi lobi: | Woensdag, oktober 04, 2006 18:03 |
| Ooooo.....wat is dit heerlijk mooi! Fijne avond Wil! Dikke knuffel, liefsliefs....switi lobi |
|
| Maik Dekker: | Woensdag, oktober 04, 2006 17:50 |
| Mooi verhaal, pakkend opgeschreven. Groet, Maik |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 04 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||