Kinderpsychiatrie
Daar zat je dan
en keek me aan
weg van de wereld
laat alles zijn gang maar gaan
Je begrijpt het niet
"mg" zeggen ze dan
"hij is mentaal nog maar anderhalf"
geen wonder dat je het niet kan
het eten wordt een knoeiboel
en niemand lijkt je te snappen
best frustrerend vind je niet
je zou het voor minder eens aftrappen
en plots, daar stond je dan
je handje op mijn been
en ik zag je toen, heel echt
Andreas door het muurtje heen
en keek me aan
weg van de wereld
laat alles zijn gang maar gaan
Je begrijpt het niet
"mg" zeggen ze dan
"hij is mentaal nog maar anderhalf"
geen wonder dat je het niet kan
het eten wordt een knoeiboel
en niemand lijkt je te snappen
best frustrerend vind je niet
je zou het voor minder eens aftrappen
en plots, daar stond je dan
je handje op mijn been
en ik zag je toen, heel echt
Andreas door het muurtje heen
Reacties op dit gedicht
| ~*MissUnknown*~: | Maandag, december 25, 2006 15:43 |
| k ben er stiil van,.. zoo mooi en vertederend,..bevj-xXx- | |
| Innerchild: | Donderdag, oktober 05, 2006 23:37 |
| En dat doet je dan toch wat, hé ? Die kleine dingetjes die dan plots ''groots'' worden ! Mooie woorden ... Lieve groet, Innerchild |
|
| wolkie: | Donderdag, oktober 05, 2006 16:12 |
| Prachtig mooi verwoord... | |
Over dit gedicht
| Auteur: Stella | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 05 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||