gelukkig?
Altijd spookt er wel verdriet in mij,
sommige dagen kan ik dat even aan de kant zetten.
voel ik me toch nog een beetje gelukkig!
Er hoeft maar 1 ding te gebeuren en dat gevoel slaat weer om!
Nu zijn er ook weer van die dingen dat ik niet weet wat ik er mee moet,
Maar ik ben geloof ik de enige!
Ik wil het zo graag kwijt,
maar aan wie.
Ik ben veel te bang dat ze me niet zullen begrijpen!
Misschien ben ik wel zo raar en vreemd,
dat niemand mij ooit zal begrijpen!
Ik moet het voor mezelf oplossen,
anders blijven deze gevoelens en gedachten in mij spoken!
Of zullen ze niet optelossen zijn?
En zullen ze altijd blijven?
sommige dagen kan ik dat even aan de kant zetten.
voel ik me toch nog een beetje gelukkig!
Er hoeft maar 1 ding te gebeuren en dat gevoel slaat weer om!
Nu zijn er ook weer van die dingen dat ik niet weet wat ik er mee moet,
Maar ik ben geloof ik de enige!
Ik wil het zo graag kwijt,
maar aan wie.
Ik ben veel te bang dat ze me niet zullen begrijpen!
Misschien ben ik wel zo raar en vreemd,
dat niemand mij ooit zal begrijpen!
Ik moet het voor mezelf oplossen,
anders blijven deze gevoelens en gedachten in mij spoken!
Of zullen ze niet optelossen zijn?
En zullen ze altijd blijven?
Reacties op dit gedicht
| Roland Hainje: | Vrijdag, oktober 06, 2006 14:11 |
| oja, niets is vreemd! we zijn mensen. |
|
| Roland Hainje: | Vrijdag, oktober 06, 2006 14:09 |
| als er verdriet ''spookt''heeft dat altijd een oorzaak...laat dit niet te lang gebeuren. praat eens met huisarts of vertrouwens-persoon. voorlopig ''richten'' op leuke dingen....die zijn altijd te vinden;) groetjes, Ro |
|
Over dit gedicht
| Auteur: denkertje 17 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 06 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||