kreet
je opent alles
mijn ogen, mijn hart
ik zie regenbogen
zon en sterren
ruik zoete geuren
proef het leven
in je zachte kus
je kruidt mijn dagen
met fijne specerijen
je leert me ademen
beseffen, houden van
je aandacht
tijdens donkere uren
je glimlach, je woorden
als een magneet
trek je me aan
ik ben je zo dankbaar
wil je alles geven
mijn hart is barstensvol
lieve vriend
hoor je mijn kreet
of ben je te ver ?
Reacties op dit gedicht
| Evi: | Zaterdag, oktober 07, 2006 19:30 |
| de oevers van liefde zijn ver reikend...! zolang jij ermaar in gelooft! prachtig mooi! liefs |
|
| bijouken: | Zaterdag, oktober 07, 2006 16:51 |
| Verlangend liefdevol verwoord. Liefs. |
|
| Windwhisper: | Zaterdag, oktober 07, 2006 13:27 |
| ontroerend mooi | |
| Sjoys: | Zaterdag, oktober 07, 2006 10:26 |
| Heel mooi en lief. liefs |
|
| sunset: | Zaterdag, oktober 07, 2006 08:54 |
| Heerlijk verlangend liefdevol verwoord. En natuurlijk hoort hij. Zelfs jouw fluisteren. Liefs en knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 07 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||