ze vonden jou bij het meer
Mijn lieve vriendin
waar ben je nou
Ik maak me echt zorgen
het gaat niet goed met jouw.
Ze hebben de politie gewaarschuwd
je stond me de auto bij het water
Van plan om erin te rijden
jezelf van kan te maken.
Waar ben jij mee bezig zeg
steeds maar weer keer op keer
Het snijden ente veel pillen nemen
waar ben jij gebleven die vrolijke meid.
Denk aan je 2 kindjes
die hebben jouw nodig
Laat ze niet achter
dat kun je niet maken meid.
Wat moeten hun doen
leven zonder een moeder
Een moeder die wilde opgeven
ze zullen het nooit begrijpen.
Laat die opname nou eens toe
steeds maar vluchten vandaar
Ik weet je bent bang
herken zoveel in jouw.
Maar een opname is werkelijk nodig
alleen red je het niet
Ik kan jouw niet helpen
ik ben zelf zo machteloos.
Kan enkel naar je luisteren
maar luister nou eens naar mij
Ga terug naar de opname
en vecht voor een beter leven.
Hou van en wil je dus niet kwijt.
Reacties op dit gedicht
| Jannie Hoogendam: | Maandag, oktober 09, 2006 08:39 |
| Er gebeuren soms dingen in het leven waar je echt niet alleen uitkomt...laat ze de hulp pakken die geboden wordt Liefs en sterkte Jannie |
|
| M@rcel: | Maandag, oktober 09, 2006 00:11 |
| intems stilmakend, en ik hoop dat je vriendin geen gekke streken uithaalt Knuff/liefs en slaap lekker M@rcel |
|
| switi lobi: | Maandag, oktober 09, 2006 00:10 |
| Alles opgeven en uit het leven stappen lost niets op, al lijkt het soms van wel...zij moet hoognodig in therapie en vechten voor haar gezin! Ik wens haar heel veel wijsheid en sterkte toe! Liefsliefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||