Knietjes knookten
knietjes knookten
ze ademde
vergane glorie
knietjes knookten
in te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
vergane glorie
knietjes knookten
in te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
ze klassiekte
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
verkeerde in de
hoogste kringen
maar haar val kwam snel
die cirkels zijn gesloten
ze probeerde het nog wel maar
kende niet de regels van hun spel
wil melker
19/10/2006
19/10/2006
Reacties op dit gedicht
| ~MeLoDy~: | Donderdag, oktober 19, 2006 13:07 |
| droef/mooi... gr. MeLoDy |
|
| Windwhisper: | Donderdag, oktober 19, 2006 08:28 |
| uiters gevoelsrijk. Petje af. een groet en een fijne dag.. |
|
| sunset: | Donderdag, oktober 19, 2006 06:58 |
| Wat een gevoelsoverbrenging weer door jou. Treffend als ik de thema''s bekijk. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||