Dialoogschrift.
Omdat wij hand aan hand
en tanden om de rand van
ons bestaan geslepen stonden.
Jij vocht ons vrij, wilde dat
ik bij jou en jij bij mij horen zou;
wij beiden de regels begrijpen
zouden van liefde
en de dood; de bloedbaden
die ons omsloten hadden – om
dan met open ogen elkaar de huid
volscheldend de hoop te verklaren
die er tussen ons gebloeid was.
Reacties op dit gedicht
| Klaes: | Donderdag, oktober 19, 2006 17:53 |
| rakende poëzie groet/klaes |
|
| fortuna: | Donderdag, oktober 19, 2006 13:56 |
| De liefde heel goed omschreven, met ups en downs. En hoop. Liefs |
|
| sunset: | Donderdag, oktober 19, 2006 09:33 |
| Weer eentje die ik graag las. Liefs, sunset |
|
| Paul de Bruyn: | Donderdag, oktober 19, 2006 09:31 |
| Voorbij het dialoog speelt meer... Liefs, |
|
| anneke van dijk: | Donderdag, oktober 19, 2006 09:03 |
| intens weer.. liefs, namasté, an |
|
| Panta Rhei: | Donderdag, oktober 19, 2006 09:02 |
| Heerlijk dat regels van liefde slechts begrepen en niet geleerd hoeven te woorden. Verheug me op je bundel (A).. Liefs, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marjolein. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||