Nooit meer…
Was dat een gevolg..
van opkroppen van dingen....
van Niet je emoties uiten....
was dit het Einde...
zou ik hem nu nooit meer zien...
Slaapt ie alleen. of is ie wakker...
Zal ik gaan of Zal ik Niet...
Zoveel verwarring.. zoveel gedachten..
Maar vooral zoveel angst....
het wordt me teveel...
tranen rollen over me wangen...
ik ga naar binnen....
en zie hem liggen...
hij is wakker...
maar zo raar...
Alles, Alles was Gelukkig weer goed...
van opkroppen van dingen....
van Niet je emoties uiten....
was dit het Einde...
zou ik hem nu nooit meer zien...
Slaapt ie alleen. of is ie wakker...
Zal ik gaan of Zal ik Niet...
Zoveel verwarring.. zoveel gedachten..
Maar vooral zoveel angst....
het wordt me teveel...
tranen rollen over me wangen...
ik ga naar binnen....
en zie hem liggen...
hij is wakker...
maar zo raar...
Alles, Alles was Gelukkig weer goed...
Reacties op dit gedicht
| x__Joyce__x: | Maandag, november 06, 2006 19:51 |
| hoi hio.... dit gedicht gaat dus over mijn vader... die heeft geprobeerd.. zelf moord te plegen... hij wou simpel weg niet meer leven.... dikke zoen van Joyce |
|
| Elles Hoeve: | Vrijdag, oktober 20, 2006 19:03 |
| super mooi! x | |
| Windwhisper: | Vrijdag, oktober 20, 2006 17:30 |
| angst delend geschreven, gelukkig was het goed liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: x__Joyce__x | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 20 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||