eindelijk
eindelijk
zie ik het
ik hoef je niet los te laten
nee, jij blijft veilig
in het warme plekje
van mijn hart
waar ik je koester
net zolang
je dat zelf wilt
jou loslaten
zou onnatuurlijk
oneerlijk en lelijk zijn
het is de angst
de ondraaglijke zware last
die ik met me meesleur
die me verstikt
blind en doof maakt
en haat zaait
die angst moet ik kwijt
voor alles is verloren
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zaterdag, oktober 21, 2006 22:49 |
| Herkenbaar, integer mooi en willend, wetend verwoord. En angst is inderdaad een heel grote sluipmoordenaar. Liefs en knuf, sunset |
|
| Windwhisper: | Zaterdag, oktober 21, 2006 17:23 |
| ja dit is best wel mooi om te lezen knuffel |
|
| julius dreyfsandt zu schlamm: | Zaterdag, oktober 21, 2006 16:53 |
| in-druk-wekkend | |
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 21 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||