Over gemis en geliefden.
Ik mis je
en de gekregen herinnering, hoe je zingend in mijn oor
de liefde zachtjes aanwaaien deed. We dachten niet meer
aan dood, bleven leven voor het leven; trapten liefdevol
de laatste adem uit om elkaar meer en meer te geven
dan gegeven worden kon. Zwijgend tellen dagen einden
die niet zullen komen - enkel in onze dromen was de zwarte
nacht die merriënd in kussens vechten bleef. Wij dreven weg
op bootjes van gedicht, vulden onze ziel met woorden
die niet zullen komen - enkel in onze dromen was de zwarte
nacht die merriënd in kussens vechten bleef. Wij dreven weg
op bootjes van gedicht, vulden onze ziel met woorden
en vertrokken, om te blijven.
Reacties op dit gedicht
| Panta Rhei: | Dinsdag, oktober 24, 2006 20:28 |
| Heerlijk. meer dan graag gelezen (alweer) Liefs, |
|
| Klaes: | Dinsdag, oktober 24, 2006 17:39 |
| bedankt voor het aanreiken van dit intens mooie vers groet/klaes |
|
| Renate-td-: | Dinsdag, oktober 24, 2006 13:14 |
| Wat een einde, prachtig dicht ! liefs |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, oktober 24, 2006 12:55 |
| heel ooi en poetisch graag gelezen, zelfs met een een zachte glimlach. liefs |
|
| sunset: | Dinsdag, oktober 24, 2006 11:43 |
| Prachtige genotvolle poëzie. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
| Dreambow: | Dinsdag, oktober 24, 2006 11:35 |
| Moooi!!:) (hehe, het klinkt nu bijna of het gewoon zo hoort, dat ik mooi of geweldig moet zeggen, maar het ís gewoon zo mooi!) Liefs, mij |
|
| kerima ellouise: | Dinsdag, oktober 24, 2006 10:51 |
| pracht poëzie !!! liefs, kerima ellouise |
|
| my thoughts: | Dinsdag, oktober 24, 2006 10:42 |
| liefdevol,maar hartverescheurend dit.... grtjes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marjolein. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||