De wet van Murfy.
Waarom zou ik geen gekwetste man zijn ik kende zoveel tegenslag.
Omdat de domme wet van Murfy aan de basis van mijn leven lag.
Mijn moedertje was ik vlug verloren ik was amper twintig jaar.
Even later stierf mijn vader net op die dag dat ik verjaar.
Mijn eerste vrouw, een nymfomane die haar geluk zocht in de kroeg
Van haar honderd hete vrienden had ik na zes jaar genoeg.
De schat die ik dan gelukkig heb gevonden bij haar zal ik voor altijd horen.
Ons eerst kindje, het is een schat, werd met het Down syndroom geboren.
Laatst verwekte zoon sterk en gezond hebben wij onmiddellijk verloren.
Gewurgd door de navelstreng werd de jongen levenloos geboren.
En mijn tweeling, knappe kerels zij leven slechts voor shit en wiet.
Maar dat een mens daaraan kapot gaat beseffen deze gasten niet.
Ik heb nu mijn geluk gevonden bij mijn jongste zoon zijn kind.
Bij hem Eiano, mijn vrouw en mijn mongooltje, is ’t waar ik mij gelukkig vind.
| Ann Der: | Zaterdag, januari 13, 2007 02:47 |
| Hier ben ik sprakeloos... zucht | |
| tears for you: | Woensdag, oktober 25, 2006 16:26 |
| heel erg mooi tears |
|
| fran92: | Woensdag, oktober 25, 2006 10:47 |
| rakend maar zo mooi dit!! dikke knuffel voor jou liefs fran92 |
|
| sunset: | Woensdag, oktober 25, 2006 09:37 |
| Voelbaar en treffend jouw ironie met toch nog genoeg levenswarmte erover. Liefs, sunset |
|
| Hilly N: | Woensdag, oktober 25, 2006 08:07 |
| Het maakt me stil. Maar, ik lees in de laatste regls dat je je geluk gevonden hebt. Daar ben ik dan weer blij om. lieve groet, Hilly |
|
| Reiger: | Woensdag, oktober 25, 2006 07:46 |
| Met stille ontroering gelezen.... | |
| Artifex: | Woensdag, oktober 25, 2006 07:18 |
| Dit schrijven is stilmakend... Warme knuffel... Liefs, Artifex. |
|
| maria : | Woensdag, oktober 25, 2006 01:53 |
| de wet van murphy... nimmer heb ik zo gekeken naar mijn eigen leven... ik bewonder je kracht en val verder stil... alle liefs, maria |
|
| M@rcel: | Woensdag, oktober 25, 2006 00:38 |
| rakend mooi verwoord en geschreven Slaap lekker M@rcel |
|
| yazii: | Woensdag, oktober 25, 2006 00:36 |
| ontroerend en rakend geschreven | |
| lonely 1: | Woensdag, oktober 25, 2006 00:33 |
| en mss ook wel in het schrijven van prachtige gedichten en mooie verhalen, die mij idd steeds doen lachen.doel is dus bereikt :) stilletjes gelezen,zonder glimlach deze keer liefs en een troostende knuffel, lonely 1 |
|
| mums: | Woensdag, oktober 25, 2006 00:31 |
| had dit al eens in een reactie bij iemand gelezen, maar het raakte me weer. Zo in een paar zinnen neergezet, maar zoveel witregels er tussenin. kus liefs mums |
|
| switi lobi: | Woensdag, oktober 25, 2006 00:24 |
| Dikke kus.... Liefsliefs, switi lobi |
|
| Niniki: | Woensdag, oktober 25, 2006 00:23 |
| Je hebt het rakend neergezet, je leven in een notendop. Knuffie |
|
| Auteur: rovago | ||
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 25 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||