Hij liep altijd gebogen
Hij liep altijd gebogen
zijn schouders iets naar voor
hij had heel veel geleden
daar kwam dit nochtans door.
Je zag het aan zijn ogen
die stonden vol verdriet
je zag dat hij geleden had
die ogen leefde niet.
Hij bad vaak tot de Here
voor het eind van zijn bestaan
maar dit mocht niet zo wezen
hij moest nog verder gaan.
zijn schouders iets naar voor
hij had heel veel geleden
daar kwam dit nochtans door.
Je zag het aan zijn ogen
die stonden vol verdriet
je zag dat hij geleden had
die ogen leefde niet.
Hij bad vaak tot de Here
voor het eind van zijn bestaan
maar dit mocht niet zo wezen
hij moest nog verder gaan.
Reacties op dit gedicht
| Reiger: | Maandag, oktober 30, 2006 11:41 |
| Gossie....ik moest even slikken Het is net alsof dit over mijn Opa gaat....(hij overleed al wat jaartjes geleden, maar hij liep dus echt krom....) |
|
| john pol: | Maandag, oktober 30, 2006 09:52 |
| Maar dag mag hij weten, straks wordt ik Thuisgehaald, misschien hier op aarde nog zwoegen en zweten, Hij haalt mij, de prijs is al betaald... |
|
| sunset: | Maandag, oktober 30, 2006 09:34 |
| Tonend, delend. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 30 oktober 2006 | ||
| Thema's: | ||