Waarom gooien wij eten weg
en hebben andere mensen niks te eten
waarom hebben zij gewoon pech
en zitten wij hier te vreten

Waarom willen wij altijd meer
En waarom zijn mensen zo hebzuchtig
Nooit tevreden en dat keer op keer
Ze krijgen alles -naar mijn zin- veel te vluchtig

wij zitten 's avonds heerlijk binnen
en kijken naar de opkomende maan die op ons wacht
Maar voor de mensen gaat die nachtmerrie dan beginnen
want voor hun ligt de nacht
niet wetend waar ze moeten slapen
zoekend naar een goeie schuilplaats
en maar voortdurend gapen

Uiteindelijk slapen ze ergens op een vuilnisberg
Ik vind dat echt heel erg !
Terwijl ze daar zo liggen tussen de rotzooi
Of iets anders dat lijkt op een kooi
Liggen wij in onze luxe huizen en warme bedden
Wij hebben iemand die ons kan redden
Maar zij hebben niemand en niets
Voor hun is zelfs luxe een fiets

En dan vraag ik me altijd maar af; Wááróm ?
Ik vind het zo stom
Niemand weet het antwoord
Dat is iets wat mij stoort

Ik wilde dat er overal genoeg is
Dat niemand iets meer mist
Maar dat bestaat volgens mij niet
of toch misschien heel ver in het verschiet ?