Gestolen van de zon
gestolen van de zon
weer heeft de maan
het gele licht
gestolen van de zon
in een rond oog gesloten
ze trekt water
tot de hoogste vloed
beweegt heksen tot een kring
en breekt romantische gevoelens open
tot de hoogste vloed
beweegt heksen tot een kring
en breekt romantische gevoelens open
ze heeft haar eigen dag
die opkomt als de avond valt
zich spreidt als nacht tot
morgenstond in licht verstomd
die opkomt als de avond valt
zich spreidt als nacht tot
morgenstond in licht verstomd
de maan bevolkt haar eigen wereld
met grote ogen schaduwen van licht
haar rust in drukte stilte in geluiden
geeft macht te waken over dag
met grote ogen schaduwen van licht
haar rust in drukte stilte in geluiden
geeft macht te waken over dag
wil melker
05/11/2006
05/11/2006
Reacties op dit gedicht
| lonely 1: | Zondag, november 05, 2006 23:33 |
| prachtig gedicht; liefs, lonely 1 |
|
| hiljaa: | Zondag, november 05, 2006 20:19 |
| janneke maan met zijn leren broekske aan....hahahah ''k ben in een zotte bui vandaag hahaha! knufleifs--hiljaa-- |
|
| switi lobi: | Zondag, november 05, 2006 18:29 |
| Heerlijk....de maanvriendin Liefsliefs, dikke kus! switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 05 november 2006 | ||
| Thema's: | ||