gestolen uit ons leven,

hij heeft hem gestolen uit ons leven en ons niks dan leegte terug gegeven.
hij heeft in 1 moment genomen, hij die gewoon thuis had moeten komen.
hij heeft de verantwoording gemeden en is gewoon door gereden.
hij heeft gereden met alcohol op, en zette zijn jonge leven stop.
ons broertje en haar zoon, en hij leeft nog gewoon.
9 jaren meer heeft hij er niet mogen mee maken daardoor,
9 jaren en waar voor?
verdriet was toen in ons leven en tranen die steeds zijn gebleven.
het leven is nooit meer het zelfde geweest,
zijn moeder voelt die leegte het meest.
en wij moeten dat accepteren en onze les daar uit leren.
maar wat is dan die les wie vertelt ons dat,
waarvoor heeft dit nut gehad?
nee nooit zal ik weten hoe hij zou zijn geweest,
wat hem blij zou maken, wat hij zou hebben gevreest.
hoe hij er voor ons zou zijn,
een broer een oom en een zoon hij was nog zo klein.
en wie zouden wij zijn?
zonder al het verdriet en al de pijn.
een vraag altijd onbeantwoord,
een jong leven nooit gehoord.
de les is niet voor ons maar voor hem die ons dit heeft aangedaan,
zal hij er nog stil bij staan?
zal hij nog aan dit jongetje denken hem zijn spijt schenken.
waneer hij met zijn kinderen en klein kinderen speelt en lacht,
heeft hij nog aan ons gedacht.
heeft hij nog gedacht aan wat wij moeten missen dankzij hem,
geeft hij mijn broertje ooit een stem?