ze zullen me nooit begrijpen
Gescheiden naar zeven jaar
een vijf jaar lange relatie
twee jaren waarvan getrouwd
zijn we uitelkaar gegaan
nooit zullen ze het begrijpen
waarom deze weg gekozen
alles was toch goed voor elkaar
een mooie huis en het samen zijn
nooit zullen ze het begrijpen
die vele pijn en verdriet
dagen moeten knokken
om in leven te blijven
dagen gaan maar voorbij
nooit zonder angst en pijn
vele tranen die ik huil
om alles wat er gaande is
nooit zullen ze het begrijpen
die vele angst en pijn in mij
het groot houden van alles
maar van binnen ben ik dood
Reacties op dit gedicht
| jantje maan: | Dinsdag, november 21, 2006 17:52 |
| wat droevig maar toch mooie veel liefs marcske ;) |
|
| yazii: | Dinsdag, november 21, 2006 17:35 |
| verdrietig. ik wens je sterkte | |
| Hilly N: | Dinsdag, november 21, 2006 08:57 |
| Droevig mooi geschreven. Een lieve groet van Hilly |
|
| anneke van dijk: | Dinsdag, november 21, 2006 07:48 |
| iets wat je niet weet kun je ook niet begrijpen... vertel toch iets van wat er gebeurd is tijdens je huwelijk, dan kunnen je ouders ook meer begrip voor je opbrengen, misschien...? liefs, namasté, anneke |
|
| Reiger: | Dinsdag, november 21, 2006 06:59 |
| Wat intens droef geschreven.... Ik sla mijn warme troostende vleugels even stevig om je heen.... |
|
| fortuna: | Dinsdag, november 21, 2006 01:04 |
| Droevig triest geschreven. Niet de hoop opgeven hoor. Liefs |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, november 21, 2006 00:49 |
| Het begrip vind je hier wel hoor, houd je daar maar aan vast , knuffel en slaap lekker |
|
| Niniki: | Dinsdag, november 21, 2006 00:32 |
| Het is ook altijd moeilijk te begrijpen, zonder dat je in een soortgelijke situatie bevindt. Maar we kunnen het wel proberen in te leven. Knuffie |
|
| mums: | Dinsdag, november 21, 2006 00:27 |
| wij begrijpen het wel... denk daar maar aan lieverd, dat is beter voor je groei;) liefs mums |
|
| M@rcel: | Dinsdag, november 21, 2006 00:16 |
| droef-rakend...maar wel heel mooi geschreven Liefs en een dikke slaapknuff M@rcel |
|
| switi lobi: | Dinsdag, november 21, 2006 00:13 |
| Een groeiend Tulpje ben je....en bloeien zul je ook. Klamp je niet vast aan iets dat er niet is lieverd... Dikke troostkus, liefsliefs.....switi lobi |
|
| rovago: | Dinsdag, november 21, 2006 00:09 |
| Een droevig verhaal,maar ik weet zeker dat er een mooi verhaal zal komen. Liefs. Den bompa. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 21 november 2006 | ||
| Thema's: | ||