contradictio in terminis
..Zullen onze harten ooit weer samen kloppen..?
Iedere dag schreeuw ik in stilte deze vraag...
Ik dwing mezelf om ongevoelig te zijn..,
ongevoelig voor mijn gevoelens..
Maar hoe kan ik je nou loslaten..,
als ik je zó graag wil vasthouden?!
Ik leer mezelf geduldig te zijn..,
geduldig in mijn ongeduld..
Met als enige zekerheid de onzekerheid..,
dat mijn woorden je doen smelten of bevriezen..
Moet ik afstand nemen om dichtbij je te komen..?!
Op mijn glimlach valt een bitterzoete traan..,
het voelt alsof het lot is vreemdgegaan..
Iedere dag schreeuw ik in stilte deze vraag...
Ik dwing mezelf om ongevoelig te zijn..,
ongevoelig voor mijn gevoelens..
Maar hoe kan ik je nou loslaten..,
als ik je zó graag wil vasthouden?!
Ik leer mezelf geduldig te zijn..,
geduldig in mijn ongeduld..
Met als enige zekerheid de onzekerheid..,
dat mijn woorden je doen smelten of bevriezen..
Moet ik afstand nemen om dichtbij je te komen..?!
Op mijn glimlach valt een bitterzoete traan..,
het voelt alsof het lot is vreemdgegaan..
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij*: | Zondag, november 26, 2006 11:09 |
| Ik dwing mezelf om ongevoelig voor mijn gevoelens te zijn (dè manier om ze te versterken hmmhaha) Herkenbaar dit, kus! | |
| plezierke: | Zondag, november 26, 2006 10:57 |
| Wat moet zijn, zal zijn. Blijf erin geloven. Liefs, knuffel. ;) |
|
| Windwhisper: | Zondag, november 26, 2006 10:49 |
| sterkte hoor,moeilijk voor je liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: from charlie to charly... | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 26 november 2006 | ||
| Thema's: | ||