Een klein vonkje hoop
Ik wou het opgeven,
ik dacht dat ik het niet meer aankon.
Toen kwam jij,
mijn ideale vriendin.
Ik deed extra aardig,
tot je me vriendin wou zijn.
En toen,
was je me vriendin.
Toen brandde er een klein vonkje
hoop in mijn hart,
ik wist dat het van jou kwam.
Jij bent de enige,
die mij blij kan maken.
ik dacht dat ik het niet meer aankon.
Toen kwam jij,
mijn ideale vriendin.
Ik deed extra aardig,
tot je me vriendin wou zijn.
En toen,
was je me vriendin.
Toen brandde er een klein vonkje
hoop in mijn hart,
ik wist dat het van jou kwam.
Jij bent de enige,
die mij blij kan maken.
Reacties op dit gedicht
| Will Hanssen: | Dinsdag, november 28, 2006 20:00 |
| Dat vonkje blijft altijd branden, je kunt ook jezekf blij maken.....probeer het maar eens. Liefs, Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Zhandalyr | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 28 november 2006 | ||
| Thema's: | ||