laat me
je ontblootte
mijn verborgen ik
vond mijn diepste zelf terug
trillend zag ik het spiegelbeeld
dat zo lang verborgen bleef
door jou
kwam ik
mezelf weer tegen
ik verlang, geniet, leef
vraag dus niet
me opnieuw in dat hokje
te verstoppen
volgens deftig
verzonnen regels
afspraken die beknotten
die leven nemen
laat me toe
sta me toe
te zijn wie ik ben
ik heb niets te verbergen
wees zo vrij
bevrijd mij
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 03 december 2006 | ||
| Thema's: | ||