Eenzaam...
Eenzaam naar een plek gedreven,
Gedwongen door steken van pijn,
Niet wetend waar je bent,
Je schuift steeds verder van wie je eigenlijk bent,
Je oog verliest het zicht achter donkere wolken,
De zon duikt onder in de horizon,
Zo verberg je je achter meningen van anderen,
Maar in de vroege morgen herrijs je als de zon.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: sedAa. | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 03 december 2006 | ||
| Thema's: | ||