Een zoet verlangen.
Een zoet verlangen.
De rode kleur,
Vervaagt mijn gevoel.
Bittere stenen
Over mijn geschaafde huid.
Gevoelloos aanwezig.
Het vermaken
Van liefkozende stemmen.
Met pure leedvermaak.
Herhalen ze
Dode woorden
Levendig in mijn hoofd.
Zing jou refrein
Met machteloze vuisten.
Hun vernietigende melodie.
Een zoet verlangen
Verzacht de schreeuw.
Van een groter verlangen.
Dansend sturen ze me
Naar de dood.
Dragend op
Nagels in mijn rug.
Als mesteken
In mijn hart.
De rode kleur,
Vervaagt mijn gevoel.
Bittere stenen
Over mijn geschaafde huid.
Gevoelloos aanwezig.
Het vermaken
Van liefkozende stemmen.
Met pure leedvermaak.
Herhalen ze
Dode woorden
Levendig in mijn hoofd.
Zing jou refrein
Met machteloze vuisten.
Hun vernietigende melodie.
Een zoet verlangen
Verzacht de schreeuw.
Van een groter verlangen.
Dansend sturen ze me
Naar de dood.
Dragend op
Nagels in mijn rug.
Als mesteken
In mijn hart.
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, december 06, 2006 12:59 |
| Ik kan hieruit ziekte wel distilleren. Maar bedrog, verlangens? Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Evannah Una Brianna | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 06 december 2006 | ||
| Thema's: | ||