een dag
een uur
een seconde
ik kan elke minuut wel weg gaan
ze moeten maar blij zijn dat ik hier nog ben
verdrietig
bang
somber
zo voel ik mij,
elke dag dat ik hier ben
stom
achterlijk
waardeloos
zo denk ik over mezelf
al jaren lange
lief
hulpzaam
waardevol
zo denken de mensen om me heen over mij
hoe komen ze erop?
weg
voorgoed
zelfmoord
zijn de woorden die veel betekenen in mijn leven
wie weet gaat het ooit gebeuren
familie
vrienden
vriendinnen
dat houd mijn tegen om niet weg te gaan
maar wat hebben hun nou aan mij?