Zonder eind
Rennen zonder eind.
Ik vlucht.
Weg, weg van alles.
Een verlaten weg.
Donker, kil en somber.
Ik vlucht.
Verder, verder.
Een klein puntje licht.
Een klein beetje hoop.
Ik ren, harder en harder
Het licht verdwijnt.
In de steek gelaten.
Alleen en met verdriet.
Is dit nu mijn lot.
Een leven vol angst.
Alleen nog maar dromen
van van iets waar je naar velangt.
Ik vlucht.
Weg, weg van alles.
Een verlaten weg.
Donker, kil en somber.
Ik vlucht.
Verder, verder.
Een klein puntje licht.
Een klein beetje hoop.
Ik ren, harder en harder
Het licht verdwijnt.
In de steek gelaten.
Alleen en met verdriet.
Is dit nu mijn lot.
Een leven vol angst.
Alleen nog maar dromen
van van iets waar je naar velangt.
Reacties op dit gedicht
| *sylvieke: | Vrijdag, december 08, 2006 20:10 |
| heel erg mooi.. veel liefs |
|
| blauwoogje: | Vrijdag, december 08, 2006 19:25 |
| Herkenbaar mooi. Blauwoogje xx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: dribbel | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2006 | ||
| Thema's: | ||